Arquivo por etiquetas: discriminación

As remeiras galegas están batallando por unha nova vitoria na V bandeira feminina da Concha 2012

 

A Bandeira da Concha é  unha competición de traiñeiras que se celebra  a mediados de setembro  ns  Bahía de La Concha en  Donosti. Celébrase  desde 1879 en categoría masculinaee só desde o  desde 2008 en feminina. Chamada coloquialmente “ a olimpiada do remo” é a regata de traiñeiras máis prestisioxa da tempada. Actualmente forma xunto a liga ACT/San Miguel e o  Campionato de España, a tríada de competicións máis importantes desta especialidad náutica.

Xa só clasificarse para competir nas augas do Cantábrico que bañan Donosti é un premio para calquera tripulación. E nesta edición da Bandeira da Concha haberá dúas representantes galegas: Tirán e Chapela. Esta última foi a gran sorpresa nas tandas de clasificación que veñen de ter lugar, pois non figuraban nas quinielas. Competiron 24 traiñeiras para lograr facerse un oco na Concha  e clasificáronse oito. Alén das dúas galegas, haberá unha cántabra (Astillero) e cinco vascas: a anfitrioa (Donostiarra) e as de Kaiku, Urdaibai, Hondarribia e San Juan..

A principal novidade desta edición respecto ás anteriores, é que a xornada de clasificación masculina e feminina disputouse  o mesmo día, o pasado  xoves 30 de  agosto. Este é un paso cara a normalización da regata que recoñece a esta faceta deportiva no campo feminino.

 V bandera da Concha modalidade feminina

Mais non hai que esquecer que desde hai uns anos, na Concha tamén se disputa a bandeira feminina de traiñeiras, na que as vogadoras galegas mantiveron unha supremacía absoluta. Para esta edición, a embarcación de Galiza-Rianxeira volveu se clasificar e batallará polo primeiro posto coas tripulacións de Zumaia, Getaria-Tolosa e San Juan.

Evidéncianse unha vez máis sinais diferenciadores das persoas por pertencer a un xénero, neste caso  cinxidos ao ámbito deportivo naútico. Se a compemtición masculina ven celebrándose desde o S XIX, a competición feminina é totalmente contemporánea xa que se forxa no presente século. Organizouse a primeira Bandeira feminina da regata, en setembro do 2008. Acudiron oito equipos: tres traiñeiras guipuzcoanas: Guetaría-Zumaya, Fuenterrabía e Tolosa, a vizcaína de Arkote-Dermitek, a cántabra de Astillero (que remou con mozas   deste clube  e  reforzos da Maruca e Colindres), unha selección de remeiras galegas que acode  á cita baixo o nome de Galicia e dúas  traiñeiras catalás: o Club de Rem Badalona e o  Club de Rem Colera que paradoxicamente son os 2 primeiros equipos que participan na Bandeira da Concha sen pertencer a ningunha  ao litoral Cantábrico nin  de Galicia.

Todos estos equipos están formados por remeras de varios clubes xa que aínda que en categorías inferiores dalgúns clubes hai  maioría feminina entre os remeros senior, as mozas siguen en inferioridade numérica. A regata desenvolvese arredor de  2.778 metros (1,5 millas naúticas), a metade que a masculina.

Evidentemente, extraño non nos resulta, máis ben familiar os premios siguen sendo moi diferentes, moi discriminatorios. Na Bandeira da Concha repártanse máis de 100.000€ en premios. Para a categoría masculina hai asignados 81.000€ e para a categoría feminina 23.700€ (frente aos  20.900 euros de 2011). Así, a traiñeira vencedora levárase 9.000 euros (además da bandeira e cada unha das remeiras un cadro-bandeira individual), a segunda 6.200, a terceira 5.000 e a cuarta 3.500.  E sen embargo, a traiñeira gañadora da categoría masculina ten un premio de 24000€, que ven sendo máis diñeiro que a cuantía total de premios para a categoría feminina. Co cal, agardemos que o Concello de Donosti siga traballando cara o recoñecemento tamén económico nos premios ás traiñeiras femininas, acadando a equidade entre as competicións masculina e feminina.

 Aproveitamos este post para desxarlle sorte  a  representación galega na Bandeira da Concha.

 

 

Criadas y señoras (The help), un film que non vos deixará indiferentes.

 ‘Criadas y señoras (The Help)’ é unha  adaptación da novela de Kathryn Stockett, un best-seller levado á gran pantalla por Tate Taylor (guión e  dirección).

Emma Stone, Viola Davis, Bryce Dallas Howard, Octavia Spencer, Ahna O´Reilly, Mike Vogel, Allison Janney, Jessica Chastain y Sissy Spacek encabezan o interesante reparto dete film que  ten lugar no Mississippi dos anos 60. Skeeter é unha moza da boa sociedade  sureña que regresa da universidade disposta a convertirse en escritora, e decide entrevistar ás mulleres negras que pasan a  vida traballando ao servizo das  grandes familias sureñas. Esto xermola unha verdadeira revolución  na pequena  localidade, e aínda que Skeeter corre o risgo  de perder ás súas antigas amizades, decide seguir traballando no proxecto e atopar maís mulleres que se atrevan a contas as súas historias.

Un drama fundamentalmente ben elaborado, que expresa unha crítica frontal contra a discriminación racial feminina, cuns tentáculos  que se extienden até os nosos  días, sobre todo en países como Estados Unidos.

Contén  altas doses de humanismo, dadaísmo, expresionismo, impresionismo, sátira política e até surrealismo. Tate Taylor  desnuda   as   damas da América profunda do reaccionario costado do Sur  e as deconstrúe sen piedade nun claro reflexo das mesmas atitudes na actualidade.

En  “The Help” podemos apreciar con nitidez as contradiccións, de xénero, de clase e raciais. A discrimnación racial é o fondo do film, pero baixo ese paraugas se tratan desde unha perspectiva trasnversal e global outras relación que afectan ás mulleres negras. Ademais de padecer a discrimnación por ser mulleres, son negras, e son dunha clase social baixa, son traballadoras fronte ás mulleres de clase social media-alta ás que sirven ou para quén traballan. Tamén se aprecian cómo o feito de ser muller e nacer muller conleva un destino determinado  que ven marcado polos roles e esterotipos asociados ás mulleres. Visibilizáse claramente, tanto nas relación das poropias mulleres entre si, como cos homes. Tamén podemos contemplar a violencia machista nunha das protagonistas, precisamente unha muller con carácter forte e que está a sufrir estas vexacións até que o seu proceso de empoderamento  a leva a rachar con esa situación. Viola Davis  e  Emma Stone incorporan ás  heroínas dunha necesaria cruzada moral, en pos do camiño á  liberdade  a través do  control do seu  espazo, do seu  recoñecemento e da súa creatividade. Ningunha salva á  outra, como no vello e acartonado cine racista.

A  mensaxe  de “The Help” segue  vixente dentro e  fora do soño  americano. É o  feminismo combativo e  posmoderno do  tercer milenio, en oposición ás  represións  e   gravedades dos anos sesenta. The Help”, como la filmografía de Tim Burton, ríndelle  tributo  as persoas excluidas socialmente, aos chamados “diferentes”.

En suma, é unha película con  innumerables capas de lectura e interpretación. Complexa, rica e xenerosa en escala de matices. Poética e  transgresora co artie, autoconscente das súas  limitaciñons.  Refresca o  expediente terribel do  estado de Missippi en chamas, o calor das bandeiras do Ku Klux Klan. Para rematar propínalle unha bofetadaá axenda  agenda retrógrada do   “Tea Party”. Utilizan o  papel e o   lápiz como armas de sublevación. Publican un libro anónimo de memorias e   sacuden os cimentos do seu decadente  entorno. A cámara as despide como paradigmas do nacemeento dunha nación distinta e posibel.   Deixan atrás a cacería de bruxas da posguerra. Emprenden a  avanzadacara o mañán, áinda que a cárcere as poida retér, pero ninguén poderá conter a súa voz e a súa letra inspirada.  

E a raíz desto extraemos as palabras da escritora e feminsita negra Bell Hooks: “Unha poderosa intervención do movemento feminista foi o chamado a recoñecer a política de identidade a mirar ás formas, raza, clase, xénero, sexualidade, relixión, que inflúen nos nosos puntos de vista.  O desafío é cómo equilibrar estos puntos de vista co recoñecemento dun sentido máis trascendente dun mesmo e a  identidade”.

 

 

 

O Observatorio da Mariña pola Igualdade lanza unha campaña informativa sobre a nova regulación das traballadoras do fogar

O Observatorio da Mariña pola Igualdade lanza unha campaña informativa sobre a nova lexislación que atinxe ao réxime das traballadoras do fogar e que entrou en vigor o pasado 1 de xaneiro, cun prazo de adaptación de seis meses. O obxectivo principal é poñer de relevancia a importancia do traballo do fogar, unha profesión totalmente feminizada (98.2% de mulleres traballadoras do fogar segundo cifras oficiais), desprestixiada e precaria, e informar sobre os novos cambios lexislativos.

Até o de agora, as empregadas do fogar estaban sometidas a un Réxime Especial que se rexía polo R.D 1424/1985 e no que, por exemplo, só era obrigatorio para a persoa empregadora asegurar á traballadora a partir das 20 horas semanais de traballo e en caso de baixa laboral non comezaban a cobrar até o día 29. Coa lexislación actual, rexida polo R.D 1620/2011, as empregadas pasan a incorporarse ao Réxime Xeral como un sistema especial e, polo tanto, todas as traballadoras do fogar deben de estar dadas de alta na Seguridade Social para ter así a súa situación regularizada, recaendo esta responsabilidade sobre a parte empregadora.

 A nova regulación, a pesar de que segue a ter lagunas importantes como non recoñecer a prestación por desemprego,  ten unha serie de vantaxes sobre as empregadas do fogar como o dereito á cotización á Seguridade Social; dereito á pensión de invalidez, xubilación, viuvez e orfandade; en caso de accidente de traballo cobro salarial dun 75% da base diaria de cotización do mes anterior á baixa; cobro salarial en caso de baixa por enfermidade; vacacións retribuídas anuais de 30 días, etc.

Para as persoas empregadoras, pola súa parte, durante os anos 2012, 2013 e 2014 aplicarase unha redución do 20% ás cotizacións devengadas pola contratación de persoas que presten servizos no fogar familiar e queden incorporadas a este sistema especial, sempre que a obriga de cotizar se iniciara a partir do 1 de xaneiro do 2012. A redución do 20% ampliarase cunha bonificación até chegar ao 45% para as familias numerosas.

Toda esta información pódese atopar nos libriños que o Observatorio da Mariña pola Igualdade repartirá na Seguridade Social, no INEM, nos centros de saúde, nas Casas do Concello, panaderías, farmacias, etc. das distintas vilas da Mariña ou descargar o libriño da súa páx web

 Ademais o Observatorio pon  a disposición de quen o desexe, a través da web, diversos modelos de contrato (para traballadoras internas ou externas, a tempo parcial ou completo) e modelos de nómina (para traballadoras que cobran por horas ou mensualmente )

O documental ” Tamén somos mulleres” pon en valor a capacidade das mulleres con discapacidade intelectual.

Trailer do documental ” También somos mujeres”

A Federación de Organizacións en favor de Personas con Discapacidade Intelectual (FEAPS) Madrid  ven de realizar o documental ‘También Somos Mujeres’ cuxo estreo está previsto para mediados do  próximo mes de outubro. O obxectivo d este documental é poñer  en valor a capacidade das mulleres con discapacidade intelectual a  avanzar así na  súa inclusión social.

“También somos mujeres” recolle o testimonio de catro mulleres con discapacidade intelectual e as dificultades que supón para elas, no día a día,o feito  de ser mulleres, ter discapacidad, e  que ésta sea intelectual. A través do  reflexo da súa vida cotiá, ponse de manifiesto a importancia de acceder a un emprego, á  educación, á protección frente á violencia de xénero e  a posibilidade de ter unha vida en parella. A  quinta historia visibiliza o importante rol das nais de persoas con discapacidade  e  as renuncias personais que realizan co  fin de garantir o benestar da  súa familia.

O video, que ten unha duración de 34 minutos, foi dirixido por Diana Nava, realizadora e guionista que conseguiu no 2009 o Premio Nacional de Reportaxe Social e Solidario polo documental “El Cielo era el Techo” realizado para FEAPS no que se abordaban as posibilidades do ocio inclusivo.

Un desenvolvemento eivado. Desigualdades da muller na I+D+i

A desigualdade entre mulleres e homes tamén é unha realidade no eido do desenvolvemento tecnolóxico en Galicia. Así o constata un estudo da área de igualdade da Unidade de Muller e Ciencia de Galicia no que se evidencia que os homes  ocupan os postos máis relevantes, contan con mellores salarios, non precisan dun nivel de formación tan elevado para acceder aos postos de maior responsabilidade e o seu traballo conta cunha maior valoración social e unha maior importancia a nivel económico. No estudo tamén se evidencia que estas desigualdades non son percibidas polas persoas que traballan no sector da innovación, o desenvolvemento e a investigación.

A maior parte das mulleres que desenvolven as súas tarefas neste eido están satisfeitas co seu traballo, chegando a valoralo cun notábel alto. Din da súa profesión que fomenta a creatividade, o dinamismo, o traballo en equipo ou a relación con outras persoas. Poucas identifican as desigualdades ou discriminacións de xénero que se producen.

Unha das conclusións deste estudo é a discriminación horizontal que se detecta coa muller relegada a determinadas disciplinas que semellan unha prolongación do rol de coidado que tradicionalmente o patriarcado lle outorgou á muller. Isto dá lugar a carreiras e traballos feminizados, sobre todo nas áreas das ciencias sociais e xurídicas, humanidades ou ciencias da saúde con máis dun 60% de presenza feminina.

O resto do estudo pode atoparse no seguinte enlace: http://igualdade.xunta.es/node/892