Arquivo por etiquetas: denuncia

No día internacional pola eliminación da discriminación racial achegámonos ao papel do movemento feminista negro nesta loita

Black-women

Hoxe é o día internacional pola eliminación da discriminación racial. Nós queremos aproveitar a ocasión para achegármonos un pouco,  ao papel que tivo o movemento feminista negro nesta causa da procura da igualdade de dereitos entre branc@s e negr@s.  Seguramente moitas de nós escoitamos falar na adolescencia, cando comezábamos a ter consciencia das loitas polos dereitos humanos do estadounidense Martin Luther King ou do sudafricano Nelson Mandela,  … máis entre os referentes ou líderes non lembro nomes femininos. Quizais porque non se escoitaban…?

 Esta data proclamouse pola  Asamblea Xeral das Nacións Unidas para lembrar a  Matanza de Sharpeville no 1960 contra manifestantes que protestaban pola aplicación do Apartheid  en mans  da policía sudafricana.

 Rosa Louise McCauley Parks (1913-2005), American Civil Rights activist. Booking photo taken at the time of her arrest for refusing to give up her seat on a Montgomery, Alabama, bus to a white passenger on 1 December 1955.Máis o papel das mulleres negras, desde Rosa Parks até a actualidade está ateigado de nomes femininos, e de mulleres anónimas que deron a súa vida a esta loita pola igualdade entre as persoas independentemente da raza, sexo ou relixión. Parks é  coñecida  por negarse a ceder o asento a un branco e non moverse a parte traseira do autobús, que era  a que lles correspondía as persoa negras no  sur de Estados Unidos no 1955. Esta acción  que rematou co encarcelamento da propia R. Parks cítase  con frecuencia como a chispa do movemento  polos dereitos civís.

Se nos trasladamos anos atrás, encontramos no século XIX coas figuras,  resgatadas agora como “sociólogas”, coas  afroamericanas Ana Julia Cooper e Ida Wells-Barnett  que  usaron a relación de raza como unha lente desde a cal ansalisar a opresión e explorar a relación  entre xénero e raza  no caso de Cooper, ou prantexando a influencia destas cuestións sobre a sexualidade no  caso de Wells-Barret.

 Foi nos anos setenta cando  o movemento negro nos  Estados Unidos agrupou a homes e mulleres e cando xermola o movemento feminista negro coas obras de escritoras, artistas, pensadoras que dentro das loitas polo recoñecemento da  comunidade negra foron amosando e visilizando as mulleres negras. Comezaron a representar-se e a ser representadas. Angela Davis, June, Toni Morrison e Alica Walker foron algunhas das persoas que racharon co silencio.

tumblr_m2aig1MLMS1rta8vuo1_400

Nos oitenta e noventa e no marco dos “black studies” desenvólvese unha autodefinición arredor do sentimento colectivo sobre o  significado de seren muller negra. Hoxe en día podemos considerar como autoras clásicas a Hill Collins ( 1990) e a Bell Hooks ( 1989) que revisaron as representacións que afectaban ás mulleres negras nos discursos dominantes no marco dos estudios culturais. Tamén  é  interesante a recuperación que fai  Angela Davis ( 1998) das grandes damas do blues e do jazz do primeiro terzo do século XX(Ma Rainer, Betsie Smith, Billie Holliday) e da tradición feminista que se oculta tras a letra das súas cancións como a deconstrucción do concepto de intelectual que realiza Patricia Hill Collins. Esta autora otorga o  papel de intelectual a todas aquelas mulleres negras –que dentro ofora da tradición académica– foron  claves para producir pensamento.

 O tamaño deste post non nos permite afondar con precisión nesta causa social máis vou salientar a dous escritoras e activistas fundamentais ás cales podedes recorrer para informarvos ou ler máis do tema, a afroamericana Angela Davis e  a estadounidense bell Hooks. Velaqui deixo unhas notas delas:

Bellhooksbell hooks (Gloria Jean Watkins, 1952, Kentucky, EEUU) é  unha coñecida autora, intelectual e activista feminista estadounidense que examina as interseccións de raza, clase e xénero na  arte, na historia, na sexualidade, nos medios de comunicación e no  feminismo desde unha óptica xeralmente postmodernista. Hooks comezou a súa carreira como catedrática universitaria en 1976 na University of Southern California pasando por diversas institucións, como a Universidade de California en Santa Cruz, a universidade de Yale, Oberlin College e o City College de New York. En 1978 publicou o  seu primer poemario  máis ela é coñecida pola súa bibliografía crítica.   Adoptou  o  pseudónimo literario de bell hooks, combinando partes dos nombres da súa nai e da súa avoa. Explicáse a pouco convencional falla de maiúsculas como unha sinal de que  o que vale –e  “a sustancia dos libros, non quen son eu”.

neobuddh1833Podemos citar entre outras, algunas obras súas como: Ain’t I a Woman?: Black Women and Feminism,  Feminist Theory: From Margin to Center, Talking Back: Thinking Feminist, Thinking Black ,Breaking Bread: Insurgent Black Intellectual Life ,Black Looks: Race and Representation

 E para sabermos un pouco máis do que pensaba:

“A miúdo as feministas brancas actúan como sebellhooks2 as mulleres negras non soubesen que non existía a opresión sexista até  que elas deron voz ao movimento feminista. Creen que proporcionaron ás  mulleres negras “a análise ” e o ” programa de liberación”. Non entenden, nin sequera poden imaxinar, que as mulleres negras, asi como outros grupos que viven cada día en situacións opresivas,  a miúdo adquiren conciencia da política patriarcal a partir da súa experiencia vivida, a medida que desenvolven estratexias de resistencia, incluso aínda que  ésta non se dea de forma organizada” (hooks, 1984).

 Angela Yvonne Davis (Birmingham, Alabama, Estados Unidos,1944) é unhaangela_davis.1jpg política marxista, activista afroamericana e profesora de Filosofía da Universidade de California en Santa Cruz, nos Estados Unidos.

 O seu activismo político iniciouse cando Davis era unha moza en Birmingham, Alabama, e ​​continuou a través dos seus anos de escola secundaria en New York. No ano  1969  foi expulsada do seu posto de profesora no Departamento de Filosofía da Universidade de California como consecuencia do seu activismo social e ao descubrirse a súa afiliación ao Partido Comunista dos EE.UU. En 1970 foi colocada  na lista dos dez delincuentes máis buscada do FBI por cargos falsos sendo obxecto dunha intensa búsqueda policial que a levou á clandestinidade e culminou nun dos xuízos máis famosos da historia recente de EE.UU.. Durante  o seu  encarcelamento de dezaseis meses, organizouse unha  campaña que deu lugar a masiva internacional “Free Angela Davis”, acadando a  súa absolución en 1972. Tamén estivo vencellada  ao movemento Panteras Negras.

angela-davisÉ unha defensora da abolición  da prisión e ten desenvolto unha poderosa crítica do racismo no sistema de xustiza penal. É  fundadora de Critical Resistance, unha organización nacional adicada ao desmantelamiento do complexo industrial de prisións. A nivel internacional, está afiliada a Sisters Inside, unha organización abolicionista con sede en Queensland, Australia, que traballa en solidaridade coas mulleres en prisión.

Reseñamos algunha das obras de A. Davis: An Autobiography; Women, Race, andangela-davis-mujeres-raza-y-clase Class; Blues Legacies  and Black Feminism: Gertrude “Ma” Rainey, Bessie Smith, and Billie Holiday; The Angela Y. Davis Reader; Are Prisons Obsolete?; Narrative of the Life of Frederick Douglass; e The Meaning of Freedom

E ela fala e escrebe así:

“A revolución é unha cousa seria, o máis grave da vida dun revolucionario. Cando un se compromete coa loita, debe ser para toda a vida”

“Mentras exista unha clase empobrecida, eu serei esa clase empobrecida, mentras exista unha alma en prisión, non serei  libre”

Advertisements

Mudanzas para este 2013 no Sistema Especial das empregadas do fogar.

Imaxe

Comezábamos o ano 2012 con novas esperanzadoras coa  integración do  Réxime Especial da Seguridade Social das Empregadas do Fogar no  Réxime Xeral da Seguridade Social, mediante o establecemento dun Sistema Especial para @s traballador@s.

Un réxime insuficiente, pois non se recoñecían prestacións básicas como o dereito ao desemprego pero que ía polo camiño da equiparación das traballadoras do fogar co resto da clase traballadora.

Máis o último Consello de Ministros,  mediante Real Decreto -Leitrabajo domestico precario amas de casa sin seguridad social 29/2012, de 28 de decembro de mellora de xestión e protección social no Sistema Especial para Empregados do Fogar e outras medidas de carácter económico e social. (BOE de 31 de decembro de 2012) recolle a liberación d@s empregador@s da obriga de dar de alta, baixa, comunicar as variacións  e  de cotizar polas traballadoras a tempo parcial até as 60 horas mensuais.

A partir do 1 de abril do 2013, se as dúas partes están de acordo, a responsabilidade da alta/baixa e da cotización á Seguridade Social pode traspasarse á traballadora. Neste caso será a traballadora a responsable de ingresar toda a cotización, pero a persoa empregadora ten a obriga de entregar á traballadora cada mes, xunto co salario a cota da Seguridade Social a cargo da parte empregadora. 

Nestes casos os beneficios na cotización  ( reducción do 20% e do 45% no caso das familias numerosas) recoñecidos pola lexislación vixente a favor d@s empregador@s do fogar non resultarán de aplicación cando as propias empregadas  asuman o  cumprimento das obrigas sinaladas.

Co cal, coa nova regulación estanse a transferir, en determinados casos, responsabilidades que realmente competen ás persoas empregadoras .Esta medida de carácter discriminatorio voltará a incrementar a economía sumerxida no sector. Por outra parte, é unha volta atrás na insistencia de equipararmos este traballo con calquera outro traballo. En todos os traballos por conta allea sexan as horas que sexan é a persoa empregadora a que realiza alta no sistema da Seguridade Social.

Outras modificacións que contempla este Real Decreto son :

–       Cambios na escala usada para determinar as bases de cotización. Redúcense a metade os de tramos de cotización polos que se determinan as bases de cotización para as  continxencias común e profesionais do sistema especial.  Na práctica, supón  un incremento automático de costes derivados destas cotizacións, centrados principalmente sobre  @s empregador@s e as traballadoras con menores salarios e xornadas de traballo máis pequenas.
 Pásase dos 15 tramos de cotización existentes no 2012 aos 8 tramos para o 2013.

A táboa cos tramos de cotización para o 2013 é a seguinte:

Tramo

Apoiemos á baloncestista Diana Taurasi, multada por non levar prendas axustadas.

Diana Taurasi, considerada por moita xente como a mellor xogadora de baloncesto do mundo, foi  a única xogadora dos 23 equipos da Euroliga Feminina de Baloncesto que se opuxo á orde, de vestir un uniforme supostamente máis “feminino”, imposta desde o inicio de tempada, no  pasado mes de outubro pola FIBA.

A Federación Internacional de Baloncesto (FIBA) impuxo reducir as tallas das equipacións das deportistas da Euroliga, obrigando a que  os shorts e  as camisetas sexan máis estreitos, “seguindo as curvas/contorno do corpo”, que a camiseta non tape os  hombros, que a anchura do pantalón deixe un máximo de dous centímetros de espazo entre a tela e a pel, e que o pantalón estea sempre como mínimo dez centímetros por riba do xeonllo.
Deste modo,   a discriminación que sofren as deportistas profesionais  xa non  afecta só a súa situación laboral e a súa  escasa visibilidad con respecto aos  homes. O sexismo alcanza a súa vestimenta. No seu momento houbo críticas e rechazo a tal imposición. Diversas organizacións,  entre elas o Consello das Mulleres do Concello de Madrid, levaron adiante  accións de denuncia e oposición á medida. A mesma Asociación de Xogadoras de Baloncesto (AJUB), por exemplo, asumiu  nun comunicado “o concepto de espectáculo no deporte”, pero rechazou  a  decisión da  FIBA porque, ao seu xuízo”supón recoñecer unha mentalidade caduca e irrespetuosa dunhas profesionais, ás que se quere mediatizar polo atractivas á vista que poden ser para espectadores máis preocupados pola exhibición dun corpo, que por seguir a xogada no terreo de xogo”. Pero Diana Taurasi é a  única xogadora que  mantivo a súa  postura e polo tanto, foi multada .
O  Consello das Mulleres do Concello de  Madrid, que xa denunciou o sexismo da FIBA  no  momento, volve a lembrar  que esta norma vulnera o dereito á  propia imaxe, pide a retirada inmediata das multas impostas a Diana Taurasi, o pronunciamiento público doutras xogadoras, así como da Asociación de Xogadoras de Baloncesto (AJUB) e  o inmediato cese do director  xeral  da FIBA Europea, Patrick Bauman.
Neste sentido, o  Consello das Mulleres do Concello de Madrid, desenvolveu  unha campaña de recollida de sinaturas e  de envíos de solicitude  a distintas autoridades da dita  organización,  solidarizándose con Taurasi. “a súa  valentía debera de servir de exemplo para outras xogadoras xa  que a súa dignidade como mulleres deportistas está por riba de condicionamentos sexistas”.

O poemario “Mulheres entre poesía e luita”, no que participan 22 poetas galegas, presentárase na XXV edición do Festival de Poesía do Condado

A Asamblea de Mulleres do Condado ( AMC) ven de editar un poemario baixo o título, “Mulheres entre poesía e luita” no que colaboran 22 poetas galegas.

O libro conta con poemas de Andrea Nunes Brions, Belém de Andrade, Belém Grandal, Concha Rousia, Cruz Martínez, Dores Tembrás, Elvira Ribeiro, Eva Veiga, Fátima, Iolanda Aldrei, Irene Veiga, Lucia Novas, Maria Nieves Soutelo, Margarita Ledo, Maria Reimondez, Marisa, Montse Varela, Rosa Enríquez, Rosa Martínez, Susana Sánchez, Valentina Carro e Yolanda Castaño.

O libro, pretende ser un berro unánime de denuncia das inxustizas que causa o poder e o dominio masculino convertendo as mulleres en entes inutís, sumisas e obedientes.

Este libro vai presentetarse na XXV edición do Festival de Poesía do Condado, que terá lugar o vindeiro sábado 3 de setembro nas Muralhas en Salavaterra do Miño.  Ademais a  presente edición do festival poético e cultural está adicada às loitas das mulleres pola sua emancipacióm, pola igualdade, pola superación dun sistema patriarcal que oprime a dignidade das que son a maior parte da humanidade. Un festival que sempre centra a súa mensaxe nas reivindicacións populares non podía obviar a demanda da igualdade real entre mulleres e homes.

Unha boa ocasión para facer turismo por esa zona e acudir ao Festival de Poesía!!

Créase unha canle para denunciar a violencia simbólica cara ás mulleres en México

” No se nos va una” ( Non se nos vai unha) é  unha canle para denunciar calquer tipo de violencia cara ás mulleres, creado en México.

Calquer persoa pode participar na mesms para denunciar a violencia cara ás mulleres exercida por candidatos, gobernantes, anunciantes, etc. Así  que xa sabedes cando vexades un anuncio degradante…. podedes envialo a esta canle.

Balanzo da violencia de xénero neste primeiro semestre do ano

A Delegación do Goberno para a violencia de xénero presentou o balanzo das denuncias por violencia de xénero rexistradas no primeiro trimestre de 2010, segundo datos do CXPX  e o número de homicidios rexistrados nos seis primeiros meses do ano.
Denuncias
Os  últimos datos dispoñibles sobre denuncias por violencia de xénero, correspondentes ao primeiro trimestre de 2010, reflicten un incremento do 2,7% con respecto ao último trimestre de 2009, con 32.492 denuncias e unha media diaria de 361.

Das denuncias recibidas neste período, o 72,6% corresponde a mulleres españolas e o 27,4% restante a mulleres estranxeiras, amosando un significativo descenso das denuncias por parte destas últimas.

En canto a orixe das denuncias, o 73,4% son interpostas pola propia vítima, se ben se observa un aumento dos familiares e  terceiras persoas, que pasan do 1,4% en 2009 ao 2,1% en 2010 e  do 12,8% en 2009 ao 13,7% en 2010, respectivamente.

Homicidos
En canto aos homicidios, no primer semestre do ano, 33 mulleres  foron asasinadas polas suas parellas ou ex parellas, o que supón sete casos máis respecto ao mesmo periodo de 2009, e similar ao  número de casos rexistrados nas mesmas datas de anos anteriores.

Das 33 falecidas, só o 15,6%  interpuxera denuncia, o que supón o porcentaxe máis baixo desde que existen datos. Ademais,  o número de órdes de protección, descendeu, o que a xuízo do Delegado do Goberno,  Miguel Llorente supón unha percepción do risco inicial máis baixa.