Xa pasou o 8 de marzo, máis nós seguiremos demandando igualdade e traballando por ese Ribadeo igualitario. Seguiremos nos camiños da igualdade.

Xa pasou o 8 de marzo, máis nós seguiremos demandando igualdade e traballando por ese Ribadeo igualitario. Seguiremos nos camiños da igualdade. Este ano, a conmemoración desta data deixou pegada  co descubrimento de 4 rúas  adicados á mulleres.

A elección deste día para inaugurar as rúas, non foi mera coincidencia. Quixemos renderlle  tributo que a estas mulleres dándolles o seu nome a unha rúa  nun día tan sinalado para a sociedade e sobre todo para as mulleres, como é o Día Internacional das Mulleres. Día conmemorativo das reivindicacións que emprederon as mulleres no ano 1857 para acadar os dereitos que as puxera en pé de igualdade cos homes, dereitos dos que carecían, como o dereito á educación, ao sufraxio feminino, a cultura, á vida pública  excluíndose da sociedade como membras activas negándolles polo tanto  o dereito a existiren .

A primeira das homenaxeadas foi a farmaceútica Manuela Barreiro. Foi  aM Barreir. primeira muller que cursou  estudos de ensino secundario no Instituto de Lugo  acadando  o título en 1896. Tamén a primeira en obter a licenciatura en Farmacia (1901) e a primeira en rexentar unha establecemento deste tipo en Ribadeo. Constanos polas actas do Concello que foron moitas as trabas que tivo que superar para conseguir a licencia de apertura  da farmacia. Porque daquelas ser muller, estudar, e por riba estudar unha carreira de ciencias, e despois exercer non estaba ainda ben visto. Até o século XVI no Estado español prohibíase  o acceso ás mulleres ao sistema educativo. Un século despois, institucionalízanse as ensinanzas de mulleres, aínda que limitandoas as tarefas domésticas, impostas como exclusivas do seu sexo. Máis adiante, no 1868 permítese o acceso ás mulleres á universidade, aínda que no ano 1890 só figuran 15 matriculadas na universidade. E aínda así, estas poucas mulleres que accedían á universidade debían enfrontarse a un dobre problema: a falla de recoñecemento e validez académica profesional dos estudos realizados, e a necesidade de  consulta previa MBará Administración Central para poderen ter autorización de formalizar a matrícula. Non será até o ano 1910, cando por medio  dunha Real Orde se estableza o recoñecemento legal a a cursar estudos como alumnas oficiais e sen limitación  e en igualdade de condicións aos homes. Non obstante, persistían as dificultades, e por ex as mulleres licenciadas en Farmacia tiñan coma única saída a de rexentar boticas, mentras que as licenciadas en dereito tiñan terminantemente prohibido o exercicio da profesión.Unha actuación da Escola de Música de Ribadeo pechou o acto.

Despois nos diriximos á segunda das rúas, para descubrir a praca da RúaS. Pilar de leon Sor Pilar de León,  muller que destacou pola sua adicación á ensinanza e vocación musical. Ela foi a precursora, a ensinante de moitos dos grupos cantores das misas, inclusive compoñendo ela mesma  as pezas relisioxas. Por  iso, queremos renderlle este pequeno homenaxe   a esta gaditana que adoptamos en Ribadeo onde pasou a ser unha ribadense máis,deleitándonos coa súa   sabiduría musical para deixar unha fonda pegada neste Colexio, en moitos dos nenos e nenas que pasaron polo mesmo , na Coral Polifónica de Ribadeo da que é membra de honra e  por suposto en Ribadeo. Nesta ocasión foi o Coro do Colexio Sagrado Corazón de Xesús o que pechou o acto.

Meniñas de Saudade intervencion delasA xente que participou nestas inaguracións ía aumentando e  achegámonos a Rúa Meniñas da Saudade.Visibilizar e recoñecerlle o papel a estas mulleres que tiveron a  afouteza de rachar moldes nos anos 60, nos anos escuros nos que as mulleres aínda tiñan que pedir autorización marital para asinar un contrato co banco , no que  as mulleres aínda non tiñan liberdade para decidir por elas mesmas. Mulleres  xoves, mulleres que levaron o nome de Ribadeo por lugares onde nunca escotaira falar da nosa vila.  E as Meniñas de Saudade podemos decir, que foron as embaixadoras de Ribadeo  e da cultura popular  do noso país  dando a coñecer a nosa vila por todos os lugares  aos que as convidaban. Causaron furor  e expectación  por ser mulleres mozas, mulleres gaiteiras e por ser unha banda de gaiteiras onde non había homes. Moi inusual para aquela época. Elas inauguraron o ferrocarril da Costa e o primeiro barco deMeniñas de Saudade Pescanova en Vigo, filmáronas en Betanzos para a película Asi es Galicia ( dirixida pos Santos Núñez, 1964)e no documental de Galicia Insólita apareceron no NO DO. Estiveron no Gran Teatro de Lisboa, na Televisión portuguesa e percorreron Galicia e Asturias. En 1997, a raíz da súa aparición na TVG, Saudade desfilou por última vez polas rúas ribadenses na Cabalgata de Reis. Consideramos que  a primeira banda feminina en Galiza e no Estado mercecía como mínimo este recoñcemento. Tamén a Escola de Música amenizou o acto cunha actuación dunha parella de gaiteir@s.

 Dza 8ME xa o final, foi a inauguración da praca que dará vida á praza 8 de marzo. No  ano 1911 celebrouse o primeiro Día Internacional da Muller Traballadora no que participaron publicamente máis  dun millón de mulleres. Ademais do dereito ao voto e a ocupar cargos públicos, demandaban o dereito a traballar, á ensinanza vocacional e á non discriminación no traballo. No 1977  as Nacións Unidas institúen  o 8 de Marzo como o Día Internacional da Muller. As loitas das mulleres galegas tamén tiveron o seu eco nas vindicacións formuladas nos anos 70 polas mulleres da industria conserveira, polas labregas, polas empregadas do fogar  e do sector textil, …. até hoxe en día con reivindicacións tan vixentes e actuais como  “mesmo salario a mesmo traballo”. Abriron o acto o alumnado da EMeD de Ribadeo  cun par de actuacións de danza acompñadas por unha pequena orquesta. A continuación, as xoves creadoras de Ribadeo leron os textos que aparecen no caderno “ Rachando inercias”.

IrimiaO broche final do día o puxeron as Irimia Cantareiras. Estas mozas de Meira que nesta ocasión veñen acompañadas dunha parella de baile do proxecto danza que fusiona baile tradicional galego con outros estilos de baile como danza contamporánea, tango, hip hop… e incluso con outras disciplinas como videocreacións e teatro, pero sempre tomando como base a base da danza tradicional.

E mentras acontecía todo esto, o photocall ” Igualámonos ” estaba na rúa. podedes ver as fotos nesta páxina: http://www.facebook.com/Igualamonos

Advertisements

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s