A pilota catalana Laia Sanz, campeoa da clasificacion feminina no Rally Dakar 2012.

Os  medios de comunicación siguen adicando un espazo ínfimo ao deporte feminino e, en xeral, os éxitos das nosas deportistas non son recoñecidos pola sociedade.
Máis O blogue  Ribadeomuller pretende visibilizar a presenza das mulleres en todos os lugares onde está, valorizar o seu quefacer nos diferentes sectores. E tamén queremos contribuír desde esta plataforma a unha equidade na valoración das mulleres nos postos decisorios, públicos, etc. Ben sabedes,que as mulleres, no mundo público temos que demostrar dobremente a nosa valía,

Pois ben, desta volta queremos felicitar a pilota de motos Laia Sanz que ven de proclamarse campeoa na clasificación feminina do Rally Dakar 2012, por segunda vez na súa carreira, sendo a única muller que deu finalizado a carreira na súa categoría  e repite o 39 posto do ano pasado. A  catalana, Laia Sanz é campiona  do mundo de Trial en dez ocasións.

Laia Sanz debutou no 2011 por primeira vez no Rally Dakar, unha das competicións deportivas máis duras de todo o mundo. O ano pasado eran 13 mulleres as que competían e Sanz a máis xoven e logro acadar o liderato na challener feminina e quedou de 41.

Preguntada po la pouca presenza de mulleres no rally :  “Creo que pode axudar o feito de que outras mulleres se animen e, cantas máis haxa, máis se animarán outras mozas. Tamén  serviron de exemplo á prueba Annie Seel, que corre desde  fai moitos anos, e Tina Meier… si se demostra que no Dakar as mulleres tamén podemos correr e ser competitivas, nun futuro correrán máis”.

Segundo a campeona mundial de trial este resultado esconde moito esforzo. “Estou máis satisfeita este ano que o anterior. Foi  un rally moi duro nalgunhas fases e  as circunstancias que me tiven que vivir na carreira complicaron todo un pouco máis. Síntome moi satisfeita cómo pilotei e naveguei.  Coido que din un paso adiante moi importante.

O Observatorio da Mariña pola Igualdade organiza unha charla Informativa sobre a nova regulación das traballadoras do fogar.

Con  motivo do novo regulamento do réxime das traballadoras do fogar que entrou en vigor o pasado 1 de xaneiro, o Observatorio da Mariña pola Igualdade organiza unha charla informativa para expoñer os novos cambios que acaban de entrar en vigor  o pasado 1 de xaneiro.

 A charla informativa terá lugar o próximo mércores, 25 de xaneiro, ás 18.30h na Casa das Letras de Ribadeo.

Contárase coa presenza da Asociación de empregradas do fogar Xiara. Mercedes Andrade e Teresa Rodríguez, portavoces da mesma, serán as encargadas de poñernos ao día sobre as novas modificacións lexislativas en relación ás contratacións, retribucións, afiliación, alta/baixa na seguridade social,  cotizacións á seguridade social, etc. do réxime das traballadoras do fogar. É unha boa oportunidade para clarexar as dúbidas que teñades, tanto as traballadoras do fogar, que agora estades nunha situación de incertidume, como as empregadoras  empregadores para saber qué pasos tedes que tomar para regularizar a situación das vosas empregadas domésticas. Hai de prazo até o mes de xuño.

Evidentemente, que esta nova regulación supón un paso de cara a equiparación de dereitos do traballo doméstico asalariado. Máis o Decreto aprobado non supón a aplicación do Estatuto dos Traballadores ás traballadoras do fogar. Hai que seguir demandando e traballando para ampliar os dereitos laborais das traballadoras até que se consiga a equiparación co resto dos sectores.

Magistralia convoca a cuarta edición do Certame de Creación Musical para Mulleres.

Pola visibilidade das mulleres na música
Magistralia convocou  IV edición do concurso internacional de creación musical para mulleres compositoras. Esta actividade, de carácter bienal, ten como obxectivo visibilizar o traballo das mulleres na música. Da mesma forma preténdese fomentar a programación de repertorio contemporáneo e realizado por mulleres, nas orquestas españolas. Máis de cen obras de compositoras dos cinco continentes concurren a este concurso internacional.
A primeira edición deste certame celebrouse no 2006, onde se contou con representación dos catro continentes- agás África.,sendo a galardoada a italiana Alessandra Bellino con “Le gabie di Danae”. Seguiu a xoven china Zhang Quing con  ‘Poems orchid pavillion’, e, xa na  última edición, a canadiense-tajikistana Farangis Narulla-Khoja con ‘Parparón’.
O xurado do certamen está formado por prestisioxas mulleres tanto compositoras como instrumentistas, musicólogas e directoras. Como media cada edición ten que avaliar e elixir entre unhas cen obras.
Un aspecto moi importante  deste concurso é que forza o  estreo das obras gañadoras, que é un paso decisivo para as compositoras.  Este concurso ten o apoio de WIMUST -Women in music uniting strategies fir talent-, proxecto trienal promovido pola fundación internacional Donne in música, e no Estado Español conta coa  colaboración da Asociación Euterpe-Música e  Mujeres e a Asociación Mulleres  na Música.

Podedes ver as bases do certame aquí.

Apoiemos á baloncestista Diana Taurasi, multada por non levar prendas axustadas.

Diana Taurasi, considerada por moita xente como a mellor xogadora de baloncesto do mundo, foi  a única xogadora dos 23 equipos da Euroliga Feminina de Baloncesto que se opuxo á orde, de vestir un uniforme supostamente máis “feminino”, imposta desde o inicio de tempada, no  pasado mes de outubro pola FIBA.

A Federación Internacional de Baloncesto (FIBA) impuxo reducir as tallas das equipacións das deportistas da Euroliga, obrigando a que  os shorts e  as camisetas sexan máis estreitos, “seguindo as curvas/contorno do corpo”, que a camiseta non tape os  hombros, que a anchura do pantalón deixe un máximo de dous centímetros de espazo entre a tela e a pel, e que o pantalón estea sempre como mínimo dez centímetros por riba do xeonllo.
Deste modo,   a discriminación que sofren as deportistas profesionais  xa non  afecta só a súa situación laboral e a súa  escasa visibilidad con respecto aos  homes. O sexismo alcanza a súa vestimenta. No seu momento houbo críticas e rechazo a tal imposición. Diversas organizacións,  entre elas o Consello das Mulleres do Concello de Madrid, levaron adiante  accións de denuncia e oposición á medida. A mesma Asociación de Xogadoras de Baloncesto (AJUB), por exemplo, asumiu  nun comunicado “o concepto de espectáculo no deporte”, pero rechazou  a  decisión da  FIBA porque, ao seu xuízo”supón recoñecer unha mentalidade caduca e irrespetuosa dunhas profesionais, ás que se quere mediatizar polo atractivas á vista que poden ser para espectadores máis preocupados pola exhibición dun corpo, que por seguir a xogada no terreo de xogo”. Pero Diana Taurasi é a  única xogadora que  mantivo a súa  postura e polo tanto, foi multada .
O  Consello das Mulleres do Concello de  Madrid, que xa denunciou o sexismo da FIBA  no  momento, volve a lembrar  que esta norma vulnera o dereito á  propia imaxe, pide a retirada inmediata das multas impostas a Diana Taurasi, o pronunciamiento público doutras xogadoras, así como da Asociación de Xogadoras de Baloncesto (AJUB) e  o inmediato cese do director  xeral  da FIBA Europea, Patrick Bauman.
Neste sentido, o  Consello das Mulleres do Concello de Madrid, desenvolveu  unha campaña de recollida de sinaturas e  de envíos de solicitude  a distintas autoridades da dita  organización,  solidarizándose con Taurasi. “a súa  valentía debera de servir de exemplo para outras xogadoras xa  que a súa dignidade como mulleres deportistas está por riba de condicionamentos sexistas”.

E para este mes, a nosa recomendación literaria é o libro de Aurora Marco, Mulleres na guerrilla antifranquista galega .

Mulleres na guerrilla antifranquista galega, é o retrato máis completo das que combateron a ditadura no monto ou apoiaron o refuxio, víveres  ou armas aos clandestinos. Publicouse a finais do 2011 pola catedrática de didáctica da linguaxe e literatura galega, Aurora Marco, que ao longo de cinco anos estivo seguindo o rastro de 200 guerrilleiras galegas en arquivos, rexistros civís e casas particulares. Moitas delas faleceran, a outras se lles perderá a pista por completo e nos partes de guerra nin siquera aparece co seu nome completo e non era raro  que a información biográfica de rigor se lle ngaderan notas como “ a querida de” “ a amancebada con” .

Coa represión, que se xeneralizou co vitoria dos sublevados en 1939, centos de mulleres comprometidas coa guerrilla antifranquista foron asasinadas, encarceradas, torturadas, violadas, recluídas en campos de concentración; tiveron que partir cara o exilio nunha viaxe, para algunhas, sen volta ou viviron un exilio interior: A súa é a crónica das silenciadas, porque foron obxecto dunha dupla falta de memoria: por seren desafectadas ao novo réxime e pola súa condición feminina .

Froito da mesma investigación de Marco é o documental  Silenciadas, do que xa falaramos neste blogue nun post anterior. Este documental,  dirixido por Pablo Ces, acaba de ser recoñecido  cun premio no Festival Internacional de Cine de Dereitos Humáns de Santa Coloma de Gramenet.

Trailer do documental Silenciadas